Ta strona używa ciasteczek (ang. cookies). Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, opuść tę stronę.
Akceptuję Polityka prywatności

Jedlina-Zdrój

To uzdrowiskowe miasto o wspaniałym, wręcz bajkowym położeniu. Poszczególne części miasta usytuowane są w uroczych, malowniczych kotlinach, otoczonych zalesionymi wzgórzami należącymi do Gór Wałbrzyskich i Gór Sowich.

KLIMAT

Klimat Jedliny jest górski, umiarkowanie bodźcowy, modyfikowany przez lasy przylegające do uzdrowiska.



RYS HISTORYCZNY

Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z XIII wieku. Właściwie dotyczą one obecnej – południowo – wschodniej części miasta – Jedlinki, która w tamtym czasie była osadą drwali i znajdowała się w granicach dóbr należących do Bolka I księcia świdnicko – jaworskiego. Właśnie od dawnej niemieckiej nazwy Jedlinki (Tannhausen), która miała związek z rosnącymi lasami jodłowymi, wywodzi się obecna nazwa miasta. Źródła mineralne odkryto w Jedlinie Zdroju w XVI wieku, jednak na większą skalę zaczęto z nich korzystać od 1697 roku wówczas uznano je za lecznicze. W tym czasie właścicielem pastwisk, na których tryskał uzdrawiający zdrój, był Caspar Schäl – kmieć z Jedlinki. W związku z coraz większą liczbą przybywających z okolicznych wsi chorych, Schäl poczynił pierwsze inwestycje: leczniczą wodę ujął w wydrążony pień drzewa i postawił obok kram z żywnością. Później, w 1723 roku, wybudował w pobliżu źródła dom mieszkalny – Grundhof. 1723 rok – to najważniejsza data w historii Jedliny-Zdroju, uważana za datę założenia uzdrowiska. W roku tym austriacki generał Hans Christoph baron von Seher – Thoss – właściciel Jedlinki, wykupił od Schäla parcelę ze źródłem, które wkrótce zostało ocembrowane. Zaczęły powstawać pierwsze budynki i urządzenia uzdrowiskowe. Szczególnie wiele inwestycji poczyniła w Jedlinie-Zdroju żona generała – Charlotta Maximiliana hrabina von Seher – Thoss. To właśnie ją uważa się za założycielkę kurortu i to od jej imienia źródło otrzymało nazwę Charlottenbrunn (dotąd nazywano je Sauerborn lub Tannhauser – Sauerbrunnen). Wkrótce całą kolonię utworzoną przy źródle nazwano Charlottenbrunn (nazwę taką Jedlina-Zdrój nosiła do 1945 roku). Pierwszy opis składu mineralnego i właściwości leczniczych źródła pochodzi z 1726 roku i jest dziełem Georga Jahmanna – medyka ze Świdnicy. Następnych badań wód dokonali kolejno: w 1789 roku chemik Klaproth z Berlina i w 1825 roku Carl Beinert – aptekarz i biolog z Jedliny-Zdroju.

 

W XVIII wieku Jedlina-Zdrój staje się nie tylko kurortem, ale również ośrodkiem tkactwa i sukiennictwa. W 1768 roku otrzymuje po raz pierwszy prawa miejskie (posiada je do roku 1919). Dalszy rozwój uzdrowiska przerwały na pewien czas działania wojny siedmioletniej (1756 – 1763 r.), okres wojen napoleońskich (bitwa pod Walimiem w 1807 r.), a także powódź z 1755 r. i okres epidemii i głodu w 1766/1767 r. Wiek XIX to czas ponownego dynamicznego rozwoju kurortu. Powstało wtedy wiele nowych hoteli i pensjonatów, założono tereny rekreacyjne uzdrowiska. Jednocześnie zmodernizowano stare i zbudowano nowe urządzenia zdrojowe. Pomysłodawcą i inicjatorem wielu przedsięwzięć w tym zakresie był wspomniany już Carl Beinert. Wiele inwestycji ukierunkowanych na dalszą modernizację i rozbudowę kurortu, podjęto w latach 1861 – 1864, wtedy właścicielem Jedliny Zdroju był Carl Krister – założyciel fabryki porcelany w Wałbrzychu. To m.in. z jego inicjatywy gruntownie przebudowano i powiększono Dom Zdrojowy, przy promenadzie zbudowano nową halę spacerową i pawilon muzyczny, przebudowano też pawilon ze źródłem Charlotty oraz zmodernizowano tereny rekreacyjne. Niestety następcy Kristera i kolejni właściciele Jedliny-Zdroju nie podejmowali już działań inwestycyjnych w uzdrowisku. Okres stagnacji zakończył się w roku 1884, kiedy to gmina Jedlina-Zdrój wykupiła mocno zaniedbany kurort od właściciela – Artura von Klitzinga. Dzięki szerokim działaniom organizacyjnym, modernizacyjnym i inwestycyjnym, podjętym przez władze gminy w końcu XIX i na początku XX wieku, Jedlina Zdrój nie tylko szybko dźwignęła się z upadku, ale wkrótce stała się jednym z najbardziej znanych, najnowocześniejszych i najchętniej odwiedzanych uzdrowisk na Śląsku. Przykładowo – w 1926 roku w Jedlinie-Zdroju przyjęto 1650 kuracjuszy i 2000 turystów. Na przyjeżdżających czekały liczne i nowocześnie urządzone hotele i pensjonaty. Dane statystyczne podają, że w 1937 roku, w mieście były 4 hotele, 20 pensjonatów i zajazdów z pokojami gościnnymi, a także 38 domów turystycznych i schronisko młodzieżowe. Kuracjuszom i gościom odwiedzającym uzdrowisko, oferowano wiele atrakcji kulturalnych i rozrywkowych. Odbywały się m.in. koncerty orkiestr i chórów, turnieje taneczne i festyny leśne. II Wojna Światowa oraz zaniknięcie – kilka lat po jej zakończeniu, źródeł mineralnych (spowodowane działalnością wałbrzyskich kopalń węgla), to główne przyczyny późniejszego upadku uzdrowiska.

 

W latach 1952 – 1961 wykorzystywano walory klimatyczne i krajobrazowe Jedliny Zdroju. W 1962 roku ponownie podjęto działalność uzdrowiskową. Wodę do zabiegów zaczęto dowozić z uzdrowiska w Szczawnie Zdroju, z którym Jedlina Zdrój działa w ramach jednego kompleksu. Obecie jest to „Uzdrowisko Szczawno – Jedlina” S.A. Obecnie prowadzi się intensywne prace wiertnicze, by dotrzeć do własnych ujęć źródeł mineralnych, których występowanie potwierdziły wcześniejsze badania. W 1967 roku Jedlina-Zdrój ponownie otrzymała prawa miejskie. W 1970 roku w granicach miasta znalazły się wsie – Jedlinka, Suliszów, Kamieńsk i Glinica.



CYKLICZNE IMPREZY KULTURALNE W JEDLINIE-ZDROJU:

Prezentacje Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Ulicznych – lipiec.

Wśród wielu organizowanych przez miasto imprez należy wymienić szczególnie te, które mają charakter ogólnopolski i międzynarodowy:
– Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych,
– Dolnośląski Festiwal Zupy,
– wyścigi kolarskie,
– rajdy samochodowe,
– turnieje krajowe gry w bule.

 


ATRAKCJE TURYSTYCZNE JEDLINY ZDRÓJ I OKOLIC:

Jedną z największych atrakcji Jedliny ]-Zdroju jest „Uzdrowiskowy Szlak Turystyczno-Rekreacyjny”. Koncepcja powstania szlaku powstała w połowie 2003 roku na bazie istniejącego szlaku dla kuracjuszy. Władze miasta podjęły szereg działań, które podniosły estetykę i uwypukliły jego walory krajoznawczo – turystyczne. M.in. uporządkowano trasę szlaku, zbudowano platformy widokowe i postawiono dodatkowe ławki. Podjęto działania w sferze informacyjno – organizacyjnej. M.in. wykonane zostały i ustawione tablice informacyjne z mapą przebiegu szlaku, wydrukowano podręczne mapki, zatrudniono i przeszkolono Strażników Szlaku. Planuje się przeprowadzenie szeregu inwestycji o charakterze modernizacyjnym i budowlanym, aby w pełni wykorzystać jego walory nie tylko dla turystyki, ale również dla sportu i rekreacji. Właśnie to malownicze położenie sprawia, że jest tutaj cudownie o każdej porze roku zaś wszechobecna cisza i spokój w połączeniu z bogactwem i pięknem otaczającej przyrody sprzyjają kontemplacji i regeneracji sił. Nie dziw więc, że kto był chociaż raz w Jedlinie-Zdroju, wraca potem tutaj wielokrotnie – oczarowany niepowtarzalnym urokiem tego miejsca.

 

 

OFERTA KULTURALNO-REKREACYJNA:

Pięknie położone uzdrowisko oferuje różnorodne atrakcje:

– malownicze trasy turystyczne do wędrówek pieszych i wypadów rowerowych,
– wycieczki autokarowe krajowe i zagraniczne,
– wieczorki taneczne, imprezy przy ognisku,
– bibliotekę.
– W zimie organizowane są kuligi oraz wyjazdy do licznych w okolicy wyciągów narciarskich.
– Jedlina od kilku lat jest organizatorem Międzynarodowych Teatrów Ulicznych, a w okresie świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku słynie z najpiękniejszych dekoracji świetlnych na posesjach.

W Jedlinie-Zdroju warto zwiedzić m. in.:

– unikatowy park bukowy,
– słoneczną polanę z miejscem do zażywania kąpieli słonecznych,
– aleję lipową z zabytkową kapliczką,
– punkt widokowy – panorama Gór Sowich,
– zespół pałacowo-parkowy z XVII wieku i in.

 

OKOLICE JEDLINY-ZDROJU:

Pobyt w naszym uzdrowisku jest doskonałą okazją do turystycznych wypadów w ciekawe miejsca, do których m.in. należą:

– największy na Dolnym Śląsku Zamek Książ,
– Kościół Pokoju w Świdnicy wpisany przez UNESCO na listę światowego dziedzictwa kulturowego,
– Zespól Klasztorny Cystersów – perła dolnośląskiego baroku,
– Zagórze Śląskie z zamkiem Grodno pochodzącym z XIV wieku,
– Szczawno Zdrój, jedno z najstarszych uzdrowisk na Dolnym Śląsku, rodzinne miasto noblisty – Gerharta Hauptmanna.
– Ponadto organizowane są również wycieczki do Pragi i Wiednia.

 


PROFILE LECZNICZE W JEDLINIE ZDROJU:

– schorzenia narządu ruchu,
– choroby układu oddechowego,
– choroby układu moczowego,
– choroby układu trawiennego.

 

NATURALNE WODY LECZNICZE W JEDLINIE ZDROJU:

Podstawę terapii uzdrowiskowej w Jedlinie Zdroju stanowią naturalne wody mineralne. Są to szczawy wodorowęglanowo-sodowo-wapniowo-magnezowe o smaku lekko szczypiącym, orzeźwiającym:

– ”Dąbrówka”,
– “Mieszko”,
– “Młynarz”,
– “Marta”.

 

ZAKŁADY LECZNICZE W JEDLINIE ZDROJU:

– Uzdrowisko “Szczawno-Jedlina” S.A. 58-330 Jedlina Zdrój, Plac Zdrojowy 1 tel. 74 8455 286
– Biuro Usług 58-330 Jedlina Zdrój, Pl. Zdrojowy 3 tel./fax 74 84 55 286 w.33

 

www.uzdrowisko.szczawno-jedlina.pl
e-mail: jedlina@szczawno-jedlina.pl

 

Fot. Wikipedia, Graphische Verlagsanstalt GmbH, Dresden-Blasewitz Domena publiczna

Popularne miejsca:

Powiązane artykuły:

Hotel SPA Dr Irena Eris Polanica Zdrój

Polanica-Zdrój jest nie tylko przepięknym uzdrowiskiem, ale też doskonałą bazą wypadową do zobaczenia okolicznych osobliwości turystycznych i znakomitym miejscem do wypoczynku.

Lądeckie jajo

W Lądku-Zdroju niedowidzący artysta szykuje się do renowacji rekordowego jaja zapomnianego przez mieszkańców.

Muzyka leczy… czyli historia lądeckiej orkiestry uzdrowiskowej

Orkiestra zdrojowa na wschodnich stokach Kotliny Kłodzkiej gra już prawie dwieście lat. W urokliwym uzdrowisku nieustannie trwają starania o zachowanie wiedeńskiego klimatu muzycznego...

Villa Polanica

Villa Polanica - klimat uzdrowiska w aurze komfortu