Ta strona używa ciasteczek (ang. cookies). Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, opuść tę stronę.
Akceptuję Polityka prywatności

Mirsk

Miejscowość położona w malowniczym rejonie uzdrowiskowym, nieopodal granicy polsko-czeskiej, zaledwie 30 km na północ od przepięknych i rzadko uczęszczanych przez turystów szlaków w Górach Izerskich

Mirsk

 

Miejscowość położona w malowniczym rejonie uzdrowiskowym, nieopodal granicy polsko-czeskiej, zaledwie 30 km na północ od przepięknych i rzadko uczęszczanych przez turystów szlaków w Górach Izerskich.

 

Dzieje Mirska, dawniej folwarku i wsi należących do właścicieli zamku Czocha, sięgają najprawdopodobniej jeszcze XII w. Osada nad Kwisą prawa miejskie uzyskała przed 1337 rokiem, gdy administracyjnie wchodziła już w skład księstwa jaworskiego. Na kolejne stulecia przypada okres rozwoju miasta w oparciu o rzemiosło włókiennicze (w swoim czasie Mirsk należał do najważniejszych ośrodków wyrobu płótna lnianego na Śląsku), przerywany jednak tragicznymi wydarzeniami, w jakie obfitowały wieki XVI i XVII (w tym pożary, zarazy, grabieże w trakcie wojny trzydziestoletniej).  

 

Miasto po dzień dzisiejszy zachowało swój pierwotny, średniowieczny układ urbanistyczny, przez co zwiedzanie Mirska pozwala na spojrzenie daleko w głąb historii. A zabytków, czy innych atrakcji dla amatorów architektury i sztuki, z pewnością nie brakuje. Administracyjne i topograficzne centrum wyznacza naturalnie budynek mirskiego ratusza, którego najstarsza część, renesansowa wieża, zachowana mimo późniejszej przebudowy gmachu, datuje się na drugą poł. XVI w. W podobnym okresie, na miejscu znacznie starszej świątyni, powstał kościół pw. Zwiastowania NMP, wewnątrz którego znajdziemy obecnie m.in. drewnianą rzeźbę Madonny z Dzieciątkiem z XV w., renesansową skrzynię na jałmużnę, klasycystyczną chrzzecielnicę oraz XIX-wieczne organy, wyremontowane na początku XX w. przez Maxa Eichlera z Görlitz.    

 

Do najważniejszych punktów na turystycznej mapie Mirska należą ponadto otaczające wspomniany ratusz zabudowania śródrynkowe, współtworzone choćby przez klasycystyczny budynek dawnego sądu grodzkiego z lat 1879-1880, niedawno odremontowana kaplica cmentarna św. Barbary z przełomu XVII i XVIII stulecia, czy wreszcie ruiny pochodzącego z 1757 roku kościoła ewangelickiego, który po II wojnie światowej uległ niemal doszczętnemu zniszczeniu (organy z mirskiej świątyni podziwiać można w kościele ewangelicko-augsburskim w Wiśle). I na koniec – dawna wieża ciśnień z lat 70., którą w ostatnich latach przekształcono w wieżę widokową i przystosowano do celów turystycznych, pozwalając odwiedzającym Mirsk podziwiać z wysokości niemal 40 metrów panoramę miasta, jak również Pogórze Izerskie i Góry Izerskie.    

Podobne artykuły:

Ślady przeszłości – Bełcz Wielki, Wojcieszów Górny, Pstrąże, Miedzianka, Żeliszów

Kulturowy spadek, jaki przypadł w udziale współczesnym mieszkańcom Dolnego Śląska, jest w istocie bezcenny. Burzliwym losom i wielonarodowemu społeczeństwu, które współtworzyło historię regionu, zawdzięczają oni po dziś dzień zachwycające i owiane tajemnicami zamki, bogato zdobione pałace czy wspaniałe budowle sakralne, razem nadające większym bądź mniejszym miastom i wsiom, których są ozdobą, doprawdy wyjątkowego charakteru. Ale nie ze w...

Strzegom – atrakcje i nietypowa biżuteria

Strzegom – dolnośląskie miasto o prawie osiemsetletniej tradycji, które nie tylko w kraju rozsławił wydobywany z pobliskich wzgórz granit i do którego, nie bez powodu, przylgnęło miano „granitowego serca Polski”.