Stoi w pobliżu kościoła pw. św. Barbary w Starym Zdroju. To najstarsza kamienna figura sakralna na terenie Wałbrzycha. Ufundowana została w 1751 r. przez Franza Josepha Mutiusa, kanclerza Philippa Gottharda Schaffgotscha, biskupa wrocławskiego w latach 1747-1795.

Mutius kupił majątek Altwasser (obecny Stary Zdrój) i założył na jego terenie uzdrowisko. Dochód przynosiły mu również działalność górnicza i liczne majątki ziemskie. Na cokole ufundowanego przez niego pomnika umieszczono sentencję po łacinie, w tłumaczeniu: „Świętemu Janowi Nepomucenowi, szczególnemu obrońcy honoru, pomnik ten wzniosła szczera pobożność Josepha, właściciela dóbr ziemskich Stary Zdrój”. Inskrypcja zwierała chronostych – duże litery układały się w datę 1751. Pierwotnie figura stała na moście nad Pełcznicą, blisko dworu Mutiusa. Po powodzi w 1883 r., która zniszczyła drewniany most, figurę ustawiono w pobliżu nowego mostu zbudowanego z kamieni i stali. Gdy w 1938 r. zbudowano nowocześniejszy most żelbetonowy, nadburmistrz Wałbrzycha postanowił zrezygnować z ustawienia na nim figury świętego. Nie zgodzili się jednak na to konserwator zabytków prowincji dolnośląskiej Günther Grundmann, a także architekt miejski Paul Redlich, który zwrócił się do proboszcza katolickiego kościoła pw. św. Barbary, by zabrał rzeźbę. Parafia na swój koszt translokowała ją w miejsce, gdzie stoi do dziś. Jej autor nie jest nam znany, wiadomo tylko, że jest to replika słynnej figury z mostu Karola w Pradze. Św. Jan Nepomucen stoi na cokole, stopami opiera się o tarczę herbową, w lewej ręce dzierży palmę, a w prawej – krzyż. W cokole jest wnęka na świece. Obecnie figura wymaga renowacji, a inskrypcja jest nieczytelna.

Św. Jan Nepomucen jest świętym bardzo popularnym na Dolnym Śląsku. Naliczono ponad 500 jego wizerunków w tym regionie, a ma to związek z kontrreformacją. Wtedy narodził się kult tego świętego.

Aktywnie

Dla zdrowia

Dziedzictwo

Na łonie natury

Galeria